Σοκ και θλίψη προκάλεσε στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο η είδηση του θανάτου της ταλαντούχας Βελγίδας ηθοποιού Εμιλί Ντεκέν, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία μόλις 43 ετών. Η καλλιτέχνις που συγκίνησε κοινό και κριτικούς με τις καθηλωτικές ερμηνείες της, «έφυγε» πρόωρα, αφήνοντας πίσω της ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό αποτύπωμα.
Η Εμιλί Ντεκέν άφησε την τελευταία της πνοή την Κυριακή, στο νοσοκομείο Gustave Roussy, σε προάστιο του Παρισιού, εξαιτίας επιπλοκών σπάνιου καρκίνου, όπως ανακοίνωσαν η οικογένειά της και η καλλιτεχνική πράκτοράς της, Ντανιέλ Γκεν, στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Η ίδια είχε αποκαλύψει τον Οκτώβριο του 2023 ότι διαγνώστηκε με καρκίνο του ενδοκρινικού συστήματος, με τη διάγνωση να έχει γίνει δύο μήνες νωρίτερα. Από τότε, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τον χώρο της τέχνης, τόσο από τον κινηματογράφο όσο και από το θέατρο.
«Τι σκληρός αγώνας! Και δεν τον επιλέγουμε…», είχε γράψει χαρακτηριστικά στον λογαριασμό της στο Instagram, την 4η Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου.
Τον Δεκέμβριο, σε τηλεοπτική της συνέντευξη στο TF1, είχε εξομολογηθεί ότι η ασθένεια είχε γίνει όλο και πιο επιθετική, προσθέτοντας πως «δεν θα ζούσε όσο προβλεπόταν». Η κατάστασή της είχε επιδεινωθεί έπειτα από μια περίοδο ύφεσης, καθώς είχε εμφανιστεί υποτροπή. Σύμφωνα με τις ιατρικές πληροφορίες, έπασχε από κακοήθη όγκο στον επινεφρίδιο αδένα, είδος καρκίνου με δυσοίωνη πρόγνωση, όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος.
Émilie Dequenne at 18 winning best actress at the 1999 Cannes Film Festival for her film debut Rosetta (1999), which also won the Palm D’or. Rest in peace Émilie. pic.twitter.com/thP0lXu1hD
— Margaret “Molly” Rasberry🎧🏳️🌈🇵🇸 (@RasberryRazz) March 17, 2025
Η Εμιλί Ντεκέν γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1981. Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο σημειώθηκε σε ηλικία 18 ετών, όταν πρωταγωνίστησε στο πολυβραβευμένο φιλμ «Rosetta» των αδελφών Νταρντέν, αποσπώντας το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών το 1999.
Η καριέρα της περιλάμβανε σχεδόν 50 ταινίες, με εμβληματικούς ρόλους όπως στο «La fille du RER» (2009), στο «À perdre la raison» (2012) – που της χάρισε δεύτερη διάκριση στις Κάννες, στην ενότητα Un certain regard –, στο «Pas son genre» (2014), αλλά και στο «Les choses qu’on dit, les choses qu’on fait», για το οποίο τιμήθηκε με Σεζάρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου το 2021.
Πηγή
www.enikos.gr
