Η ιστορία του Θανάση.
Ήταν απόγευμα στη Θεσσαλονίκη. Ο Θανάσης Τσίμπρης καθόταν μπροστά στην οθόνη, με την ανακοίνωση ανοιχτή μπροστά του.
Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος του ΑΠΘ, με μια μικρή εργασιακή εμπειρία, ήδη, στο ενεργητικό του, ήξερε τι ήθελε, ή τουλάχιστον έτσι πίστευε. Έναν τεχνικό ρόλο, σε ένα περιβάλλον που θα τον σεβόταν και θα τον δίδασκε.
Το Πρόγραμμα Απασχόλησης Αποφοίτων Empowering Future Leaders της HELLENiQ ENERGY ήταν ακριβώς αυτό που αναζητούσε, φιλόδοξο και με προοπτική. «Το να εργαστώ σε έναν από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς Ομίλους της Νοτιοανατολικής Ευρώπης αποτελούσε όνειρο για μένα και εκφράζει και την επιθυμία κάθε νέου μηχανικού που θέλει να εξελιχθεί».
Πάτησε submit.
Αυτό που δεν γνώριζε, τότε, ήταν ότι η αίτηση αυτή δεν θα τον οδηγούσε μόνο σε μια νέα επαγγελματική ευκαιρία. Θα τον οδηγούσε και σε μια κατεύθυνση που δεν είχε φανταστεί για τον εαυτό του.
Η διαδικασία αξιολόγησης ξεκίνησε χωρίς μεγάλες προσδοκίες για το πού θα μπορούσε να τον οδηγήσει. Από την πρώτη στιγμή, όμως, κατάλαβε ότι δεν επρόκειτο για μια τυπική διαδικασία επιλογής.
Κάθε στάδιο ζητούσε κάτι διαφορετικό. Να συνεργαστεί, να επικοινωνήσει, να διαχειριστεί τον χρόνο του, να παρουσιάσει τον τρόπο σκέψης του. Να δείξει όχι μόνο τι γνωρίζει, αλλά και πώς λειτουργεί. Και όσο προχωρούσε, τόσο περισσότερο απολάμβανε τη διαδρομή. «Ήταν μια πραγματικά ευχάριστη εμπειρία, με πρωτότυπους και δημιουργικούς τρόπους αξιολόγησης. Ειλικρινά, απόλαυσα όλη τη διαδικασία και θα ήμουν χαρούμενος που συμμετείχα ακόμη κι αν δεν ήμουν τελικά στους επιτυχόντες».
Μετά από κάθε στάδιο ακολουθούσε η αναμονή. Ένα email. Ένα τηλεφώνημα. Και κάθε φορά που μάθαινε ότι προχωρά στο επόμενο βήμα, η επιθυμία του να συνεχίσει γινόταν ακόμη μεγαλύτερη. «Κάθε σκαλί που ανέβαινα με επιτυχία με έκανε αισθάνομαι περισσότερη σιγουριά για τις δυνατότητές μου».
Κάπου μέσα σε αυτή τη διαδικασία, άρχισε να συμβαίνει κάτι που δεν περίμενε. Μέχρι τότε, έβλεπε τον εαυτό του αποκλειστικά μέσα από την ιδιότητα του μηχανικού. Όσο, όμως, ερχόταν αντιμέτωπος με νέες προκλήσεις και δοκίμαζε τον εαυτό του σε διαφορετικές συνθήκες, άρχισε να συνειδητοποιεί ότι οι ικανότητές του δεν περιορίζονταν μόνο σε αυτό που είχε αρχικά φανταστεί. Ότι υπήρχαν και άλλοι δρόμοι. Και ότι ένας από αυτούς, ίσως, του ταίριαζε περισσότερο από όσο πίστευε.
Η πιο καθοριστική στιγμή ήρθε στο τέλος. Η τελευταία συνέντευξη. «Ήταν, μάλλον, η πιο σημαντική στιγμή. Στο μυαλό μου ήταν η ευκαιρία να αφήσω μια πραγματικά καλή εντύπωση».
Λίγο καιρό αργότερα, έλαβε το τηλεφώνημα που περίμενε. Είχε επιλεγεί.
Η χαρά ήταν μεγάλη. Όχι, μόνο γιατί πέτυχε έναν στόχο που επιθυμούσε, αλλά γιατί η επιλογή αυτή είχε για εκείνον μια βαθύτερη σημασία. «Όταν περνάς από όλα αυτά τα στάδια και τελικά επιλέγεσαι, σημαίνει ότι οι άνθρωποι που σε αξιολόγησαν πίστεψαν σε εσένα, σε εκείνα που μπορείς να καταφέρεις, αλλά, πάνω από όλα, στον χαρακτήρα σου. Αποτελεί μία μορφή προσωπικής δικαίωσης».
Η αποδοχή σήμαινε να αφήσει τη Θεσσαλονίκη. Την πόλη που μεγάλωσε, την καθημερινότητα που γνώριζε. Αλλά το μυαλό του ήταν, ήδη, στην Αθήνα, στο τι έρχεται, όχι στο τι αφήνει.
Σήμερα βρίσκεται στην ΕΚΟ, σε έναν εμπορικό ρόλο που δεν τον είχε φανταστεί ποτέ για τον εαυτό του. Και τώρα, στον παλμό του EKO Ράλλυ Ακρόπολις, που θα πραγματοποιηθεί 25-28 Ιουνίου, «ζει από μέσα», μια από τις πολλές εμπειρίες που δεν τις είχε βάλει σε κανένα σχέδιο.
Αν τον ρωτήσεις τι θα έλεγε σε κάποιον που κρατά τον κέρσορα πάνω από το κουμπί και διστάζει, η απάντησή του δεν αφήνει περιθώρια:
«Δε χρειάζεται σκέψη. Πάτησε το submit».
Ο Θανάσης το πάτησε ένα απόγευμα στη Θεσσαλονίκη, χωρίς να ξέρει πού θα τον οδηγήσει.
Γιατί μερικές φορές ένα κλικ δεν σου ανοίγει απλώς μια πόρτα. Σου δείχνει ποιος μπορείς να γίνεις.
Οι αιτήσεις για τον Β’ κύκλο του Empowering Future Leaders είναι ανοιχτές: https://www.helleniqenergy.gr/kariera/empowering-future-leaders
Πηγή
www.real.gr
