Ο καθηγητής Ιστορίας, Πέτρος Παπαπολυβίου, πρόσφυγας και ο ίδιος, μίλησε στο ΕΡΤΝews και στο αφιέρωμα για τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, για τις επιπτώσεις στις επιχειρησιακές δυνατότητες της Εθνικής Φρουράς από το πραξικόπημα, τονίζοντας ότι «μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, υπήρχαν πολλοί στην Κύπρο, οι οποίοι δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά της χούντας του Ιωαννίδη, η οποία έπαιξε τόσο τρομακτικό ρόλο, στην εθνική μας ήττα το 1974 από την ιδέα της Ελλάδας και το ελληνικό κράτος.
«Το χειρότερο ήταν το τέλειο χάος, που επικράτησε από το πρωί του Σαββάτου της 20ης Ιουλίου, όταν ανατράπηκαν όλα, όταν δεν τηρήθηκε κανένα σχέδιο αμύνης. Οι μονάδες οι οποίες ήταν έπρεπε να ήταν στις βόρειες ακτές από τα δυτικά, μέχρι και ανατολικά της Κερύνειας κυνηγούσαν τον Μακάριο διά του Τροόδους από τη Δευτέρα το απόγευμα μέχρι την Παρασκευή το βράδυ. Σχεδόν όλες οι μονάδες πιάστηκαν από την αεροπορία την εχθρική μέσα στα τάγματα τους, μέσα στις μονάδες τους. Είχαμε τεράστιες απώλειες από τις πρώτες ώρες και το πλήρωσε ακριβά η δική μας πλευρά, παρότι που και οι αντίπαλοι δεν πήγαν πολύ καλύτερα, δεν ήταν ένας ανίκητος στρατός», είπε ο καθηγητής.
«Η ολιγωρία των πρώτων ωρών στοίχισε πάρα πολύ»
Μετά το μπάχαλο που έγινε με την επιστράτευση ανάλογο με το ελλαδικό παράδειγμα, εκλήθησαν οι έφεδροι, τους είπαν να πάνε στην πλησιέστερη μονάδα, δεν υπήρχε ο ανάλογος οπλισμός. Ήταν καίριο χτύπημα η διάλυση του μοναδικού μηχανοκίνητου τάγματος της Εθνοφρουράς του 2 86, το οποίο δυστυχώς η ανεγκέφαλη ηγεσία του ΓΕΕΦ το έστειλε στις βόρειες ακτές από τον μοναδικό δρόμο και το πέτυχε η τουρκική αεροπορία καθώς κι ένα ακόμη τάγμα. Και είχαμε κι απώλειες. Ο διοικητής του ενός τάγματος πέθανε από τα τραύματά του. Όλα αυτά ήταν, λειτούργησαν πάρα πάρα πολύ αρνητικά, ανέφερε ο κ. Παπαπολυβίου.
Σχετικά με το «ρήγμα μεταξύ ελλαδικής και κυπριακής πλευράς», είπε: «Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα με άκρα καχυποψία και τα επόμενα χρόνια, μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, υπήρχαν πολλοί στην Κύπρο, οι οποίοι δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά της χούντας του Ιωαννίδη, η οποία έπαιξε τόσο τρομακτικό ρόλο, στην εθνική μας ήττα το 1974 από την ιδέα της Ελλάδας, από το ελληνικό κράτος. Κάποιες από τις πληγές αυτές επουλώθηκαν. Έχει γίνει αντιληπτό ότι ο ελληνικός λαός δεν ευθύνεται για την κυπριακή τραγωδία».
Πηγή
www.enikos.gr
